Poesía griega: Athiná-Stylianí Michou Rorris (Atenas, 1981)

 

 

 

 

ΑΘΗΝΑ ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΜΙΧΟΥ

ATHINÁ STYLIANÍ MICHOU (Atenas en mayo de 1981)

 

 

 

 

Rastreo el salón cual lajartija

 

Rastreo el salón cual lagartija,

Reclamo tu nombre.

Suena el reloj,

me borra del reino del sueño.

Cuarto verde.

Escríbeme tu nombre.

Tu vocablo quiero ver.

Grito tu nombre.

Pero no te conozco.

Dime cómo.

Me abarca el concepto.

Letra, muéstrame

tu rumbo.

Voz tuya, dame

los sonidos de tu clamor.

¿Cuál es tu nombre?

Dime.

Te busco desde siempre.

En el inicio de la causa.

Me diste una escritura.

Continúa hablándome.

Quiero.

Sigo tu aliento.

¿Quién eres?

Deletreas la aurora.

El tiempo calla.

El nombrarte

no fue dado.

Anhelo aún aún y aún

las sílabas de tu evolución,

tu presencia, tu punto

de partida.

El despertador me desterró.

En el comienzo pido

el origen del encuentro,

Las inflexiones de tu relato.

Organizo los actos

del día porque quiero

hallarte.

Continuo aún...

La oscuridad penetra en

las gotas.

Traslada los momentos.

La palabra regresa.

Vivo a la espera de

tu latitud geográfica.

 

(Inédito, 2016)

 

 

 

Los ojos

 

Estos ojos te miran,

y te cobijan en su abrazo.

Abarcan toda tu alma

y anclan cada parte

de tu ser.

 

Estos ojos ven dentro

de tu corazón.

Te apaciguan, te hacen sonreír

y olvidar todo

lo que te entristece.

 

Las pupilas de estos ojos

te aferran a su cuerpo.

Te hablan sin palabras.

Te rozan sin siquiera acercarse.

 

Y en ese momento

una perplejidad hermosa te rodea

en el instante en que las miradas se encuentran.

 

(Σαν φτερό ανέμου, (Como el ala del viento), Dodoni, 2000)

 

 

 

Invocante

 

Amanecer de un crepúsculo.

Se descomponen las palabras.

El sonido, eco perforado.

Clepsidra.

Deambulo...

vuelvo a las articulaciones

de la mirada, de las miradas,

de la resurrección probable

del tiempo.

Dentro de ti escalo...

en tu cumbre, estoy.

Tus manos por completo

articulan mi tacto,

eres la frecuencia del sonido en mi voz.

Grito al sol de la aurora,

a los océanos en perpetúo movimiento,

a la reorganización de la materia.

 

(Componentes de orquesta, Kedros, 2014)

 

 

 

Al mar, el mar

 

El aire dilata el cabello del agua. El fondo del mar refleja mi expansión. Me observa. Mis componentes. Mi delimitación dentro de la creación. Mi evolución en la formación del mundo. Contemplación. Y los ojos absorben todo el devenir. El oído escucha el diálogo de lo circundante. El continuum se transmite a la piel. El reflejo hidrata el discurrir. Línea invisible que atraviesa el tiempo. La mirada del ver. La saliva imprime su paso. El trayecto de manzanas termina en un zapato. Sobre un muro y sobre la arena ofrenda su presencia a los caminantes. El agua saborea el fruto. Reparto con la tierra. Manzanar de agua. El mapa de las gotas recorre el movimiento, su peso sobre la tierra, su modo de acelerar. Se ofrecen las alas a la mano del artista. La puerta roja se cierra. El flash coordina los frutos del pensamiento. La luz se pone sus sandalias y parte.

 

(Inédito)

 

 

 

Πέρασμα του σαλονιού δια σαυρας

 

Πέρασμα του σαλονιού δια σαυρας,

Τ'όνομά σου ζητώ.

Το ρολόι χτυπά.

Το όνειρο με σβήνει.

Δωμάτιο πράσινο.

Τ'όνομά σου γράψε μου.

Θέλω τη λεξη σου να δω.

Σε φωνάζω.

Μα δεν σε ξέρω.

Πές μου το πως.

Χωράω στο νόημα.

Γράμμα, δείξε μου

τη ρότα σου.

Φωνή σου, δώσε μου

τους ήχους κλήσης σου.

Πώς σε λένε;

Πες μου.

Σ'αναζητώ από την αρχή.

Στο ξεκίνημα της αιτίας.

Μου έδωσες μια γραφή.

Συνέχισε να μου μιλάς.

Θέλω.

Ακολουθώ την ανάσα σου.

Ποιός είσαι;

Συλλαβίζεις την αυγή.

Ο χρόνος σιωπά.

Η ονοματοποίηση σου

δεν δώθηκε.

Επιθυμώ, και συνεχίζω να,

τις συλλαβές της εξέλιξης σου,

την παρουσία σου, τον χώρο

εκκίνησης σου.

Το ξυπνητήρι με απέκλεισε.

Στο ξεκίνημα καλώ

την απαρχή της συνάντησης,

το άκουσμα της απαγγελίας σου.

Απαριθμώ τις πράξεις

της ημέρας μου γιατί θέλω

να σε βρω.

Συνεχίζω να...

Το σκοτάδι μπαίνει

στις στάλες.

Διακτινίζει τις στιγμές.

Ο λόγος επιστρέφει.

Το ζειν στην αναμονή της χαρτογράφησης

σου.

 

(Αδημοσίευτο, 2016)

 

 

 

Τα μάτια

 

Αυτά τα μάτια σε κοιτάνε

και σε ζεσταίνουν στην αγκαλιά τους.

Καταλαμβάνουν όλη σου την ψυχή

και αγκιστρώνουν κάθε πλευρά

του είναι σου.

 

Αυτά τα μάτια βλέπουν

μες στην καρδιά σου.

Σε ηρεμούν, σε κάνουν να γελάς

και να ξεχνάς τα πάντα

που σε θλίβουν.

 

Των ματιών αυτών οι κόρες

σε γραπώνουν στο κορμί τους.

Σου μιλάνε χωρίς να μιλάνε.

Σε ζυγώνουν κι όμως δεν κινούνται

προς τα εσένα.

 

Kαι εκείνη τη στιγμή

μια όμορφη αμηχανία σε τυλίγει

την ώρα που οι ματιές συναντιώνται.

 

(Σαν φτερό ανέμου, Δωδώνη, 2000)

 

 

Ικέτιδα

 

Ανατέλλουσα Δύση.

Αποσαρθρώνονται οι λέξεις,

ο ήχος, ηχώ τρυπημένη.

Κλεψύδρα.

Περιπλανιέμαι...

γυρνάω στις αρθρώσεις

της ματιάς, των ματιών,

της μήπως ανάστασης

του χρόνου.

Μέσα σου ορειβατώ...

στην κορυφή σου είμαι.

Άκρη εις άκρη τα χέρια σου

αρθρώνουν την αφή μου,

η συχνότητα του ήχου είσαι στην φωνή μου.

Φωνάζω στον ήλιο της αυγής,

στους ωκεανούς συστολής-διαστολής,

στην αναδιαρθρωση της ύλης.

 

(Συνιστώσες ορχήστρας, Κέδρος, 2014)

 

 

 

Στη θάλασσα, η θάλασσα

 

Ο αγέρας διαστέλλει τη νέρινη κόμη. Ο βυθός καθρεφτίζει τη διαστολή μου. Με παρατηρεί. Τα συστατικά μου. Την οριοθέτηση μου μέσα στη δημιουργία. Η εξέλιξη μου στη διάπλαση του κόσμου. Ενατένιση. Και τα μάτια απορροφούν το γίγνεσθαι τόπον είς τόπον. Τα αυτιά ακροάζουν τις συζητήσεις των περιβαλλόντων. Στο δέρμα διοχετεύεται το συνεχές. Ο καθρεφτισμός εφιδρατώνει τη ροή. Γραμμή αόρατη που διασχίζει το χρόνο. Το βλέμμα του ὁρᾶν.  Το σάλιο αποτυπώνει το πέρασμα του. Η διαδρομή μήλων τελειώνει σε ένα παπούτσι. Σ' ένα τείχος και στην άμμο παρέχει την παρούσία της στο κοινό. Το νερό γεύεται τον καρπό. Μοίρασμα με τη γη. Νερόμηλος. Ο χάρτης των σταλίδων διανύει την κίνηση, το βάρος του στη γή, τον τρόπο της εγρήγορσης του. Τα φτερά απονέμονται στο χέρι του καλλιτέχνη. Η πόρτα κόκκινη κλείνει. Το φλάς συντονίζει τους καρπούς της σκέψης. Το φως φοράει τα σανδάλια του και φεύγει.

 

(Αδημοσίευτο)

Η Αθηνά Στυλιανή Μίχου γεννήθηκε στην Αθήνα το Μάιο του 1981. Σπούδασε Ισπανική Φιλολογία στη Σχολή Φιλοσοφίας και Γραμμάτων του Πανεπιστημίου της Μάλαγας. Στην ίδια σχολή έκανε το Μάστερ Ανωτάτων Σπουδών της Ισπανική Γλωσσολογίας.

Η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο ‘’Σαν φτερό ανέμου’’  εκδόθηκε από τις εκδόσεις Δωδώνη το 2000. Η δεύτερη ποιητική της συλλογή με τίτλο ‘’Συνιστώσες ορχήστρας’’  εκδόθηκε από τις εκδόσεις Κέδρος το 2014. Ισπανικά και ελληνικά ποιήματα της εκδόθηκαν σε διάφορα ισπανικά και ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά. Επίσης, στο λογοτεχνικό ισπανικό περιοδικό των εκδόσεων Mitad Doble εκδόθηκε ένα παραμύθι της με τίτλο ‘’Η ιστορία του αόρατου βιβλίου’’. Μετέφρασε ποιήματα από τα ισπανικά στα ελληνικά των ποιητών Μιγέλ Άνχελ Κοντρέρας, Βισέντε Βαλέρο, Κάρμεν Γιάνιεθ που εκδόθηκαν στο ηλεκτρονικό ελληνικό περιοδικό Ποιείν. Eπίσης μεταφράσεις της στα ελληνικά των ποιημάτων της Ισπανίδας ποιήτριας Begoña Callejón εκδόθηκαν στα ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά ‘’Κύμα’’, ’’Ποιείν’’, ‘’Βακχικόν’’, ‘’Poetica.net’’, στο λογοτεχνικό περιοδικό ‘’Μανδραγόρας’’ και στο ´´Cuaderno Ático´´. Επιπλέον εκδόθηκαν οι μεταφράσεις της στα ισπανικά δύο ποιητικών συλλογών της Ελληνίδας συγγραφέως Τζούτζης Ματζουράνη με τιτλο ‘’Καφέ και Τσιγάρα’’ και ‘’Τα 24 γραμμάτα της ελληνικής αλφαβήτου’’, των εκδόσεων Φίλντισι. Ακόμη, το 2018, εκδόθηκαν στο ηλεκτρονικό περιοδικό Θράκα, οι μεταφράσεις που έκανε, ποιημάτων από τα ισπανικά στα ελληνικά, των Ισπανών ποιητών Χούλιο Θέσαρ Γαλάν, Χουάν Κάρλος Αβρίλ, Φρανθίσκο Κουμπιάν, Μαρία Σαλγάδο, Μανουέλ Σαλίνας.

Athina Styliani Michou nació en Atenas en mayo de 1981. Estudió filología hispánica en la Facultad de Filosofía y Letras de la Universidad de Málaga. En la misma facultad hizo el Máster de Estudios Superiores de la lengua española. Su primer poemario titulado ´´Como el ala del viento´´ fue publicado por la editorial Dodoni en 2000. Su segundo poemario titulado ´´Componentes de Orquesta´´ fue publicado por la editorial Kedros en 2014. Poemas españoles y griegos suyos fuerons editados en varias revistas literarias españolas y griegas. También, en la revista literaria española de la editorial Mitad Doble se editó un cuento suyo titulado ´´La historia del libro transparente´´. Tradujo poemas españoles al griego de los escritores Miguel Ángel Contreras, Vicente Valero, Carmen Yañez que se publicaron en la electrónica revista literaria Poiein. Asimismo se publicaron traducciones suyas al griego de los poemas de la poetisa española Begoña Callejón en las revistas literarias electrónicas ´´Kima´´, ´´Poiein´´, ´´Vakxikon´´, ´´Poetica.net´´, en la revista literaria ´´Mandragoras´´ y en ´´Cuaderno Ático´´. Igualmente se publicaron las traduciones al español de dos poemarios de la autora griega Tzoutzi Matzourani titulados Café y cigarros y Las 24 letras del alfabeto griego, editorial Fildisi. Τambién, en el año 2018, se editaron, en la electrónica revista literaria Thraka traducciones que hizo de poemas del español al griego, de los poetas españoles Julio Cesar Galán, Juan Carlos, Abril, Francisco Cumpián, María Salgado, Manuel Salinas.

Un comentario en "Poesía griega: Athiná-Stylianí Michou Rorris (Atenas, 1981)"

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *